«Балта остасы һәм чөй» рус халык әкияте

Балта остасы һәм чөй

Балта остасы һәм чөй | Плотник и клин русская народная сказка(на татарском и русском)

Борын-борын заманда бер хуҗаның балта остасы булган, ди. Ул Иван исемле булган. Бервакыт аның янына хуҗа килгән дә болай ди икән: — Иван, син бөтенләй начар эшлисең.

— Ничек инде начар эшлим? — дип аптырашка калган ди Иван.

— Менә күрәсеңме, нинди зур ярыклар калдырасың? — ди икән хуҗа.

— Ә-әй, хуҗа! Менә чөй килү белән барысын да каплап куяр.

Ә хуҗага кызык.

— Нинди чөй? Кайчан килә соң ул?

Ә Иван болай ди икән:

— Хуҗам, ул сез барында килмәс инде.

— Ә менә минем ул чөйне күрәсем килә бит, — ди икән хуҗа.

— Ул очракта сез утырып торыгыз, бәлки, килер, — ди Иван.

Хуҗа көтә икән, көтә икән, ә чөй һаман юк та юк ди. Хуҗа өйгә кайтып киткән. Ә Иван шул арада ярыкларны каплап та куйган. Менә берзаман хуҗа да килеп җиткән:

— Нәрсә, чөй килдеме? — ди икән.

— Сез китүгә, чөй килеп тә җитте. Менә күрәсезме, бөтен ярыкларны да каплап куйды.

Нигә генә кайтып киттем икән, дип үкенгән ди хуҗа. Менә шунда Иван әйткән инде:

— Хуҗам, чөй — балта остасының дусты. Балта остасы мүк тутыра, ә чөй кагып кертә.

Шулай итеп, хуҗа берни дә белми калган, ә балта остасы әле дә булса үзенчә эшләп ята, ди.

***

В давние времена у барина работал один плотник. Его звали Иван. Вдруг приходит к нему барин и говорит:

— Иван, ты совсем плохо работаешь.

— Как, барин, плохо?

— Да видишь, какие щелки у тебя большие (неплотно, знаешь).

Иван усмехнулся и говорит барину:

— Э-эй, барин! Придет клин, так все замажет.

Барину интересно:

— Какой клин? А скоро ли он придет?

Иван ему и говорит:

— При вас, барин, не придет клин.

— А мне бы охота повидать его, клина этого.

— Ну, посиди, барин, может быть, подойдет, и увидишь.

Ну, барин тут ждал, ждал, а клин не приходит все. Где он тут будет при барине заклинивать? Барин и говорит:

— Я пойду схожу, Иван, домой, может быть, не скоро он придет.

Барин пошел домой. Иван и начал дырки заделывать. Заклинил, что никому не подкопаться. Барин бежит, прибегает:

— Что, клин был?

— Видишь, барин, что был, все дырки заклинил. Вы только, барин, ушли, и клин пришел.

— А жалко, что не посидел.

Вот Иван ему и сказывает:

— Барин, — говорит, — клин плотнику товарищ. Плотник мох закладывает да клин вбивает — вот оно и чисто выходит.

Так барин ничего и не узнал. А плотник по-своему работает, как работал.



Закладка Постоянная ссылка.
1 Звезда2 Звезды3 Звезды4 Звезды5 Звезд (5 оценок, среднее: 5,00 из 5)
Загрузка...

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *